Ένας από τους σημαντικότερους στοχαστές της αρχαιότητας, ο Αριστοτέλης, υπήρξε θεμελιωτής της συστηματικής μελέτης όχι μόνο του ανθρώπου, αλλά και της φύσης, καθώς και εισηγητής της λογικής σκέψης και της επιστημονικής έρευνας. Μαθητής του Πλάτωνα και δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μέσω του φιλοσοφικού και επιστημονικού του έργου φώτισε σχεδόν κάθε πτυχή της γνώσης από τη φυσική και τη βιολογία μέχρι την αισθητική, την ηθική και, φυσικά, την πολιτική. Η αριστοτελική σκέψη, συνδυάζοντας τη λογική ακρίβεια και την εμπειρική παρατήρηση, χάραξε νέους δρόμους για την κατανόηση του κόσμου, επηρεάζοντας την πορεία του ευρωπαϊκού πολιτισμού και της παγκόσμιας διανόησης.

Στη Μίεζα, κοντά στην ηρωική πόλη της Νάουσας, στον τόπο όπου ο Αριστοτέλης δίδαξε τον νεαρό Αλέξανδρο, η ιστορία, η φιλοσοφία και ο πολιτισμός συνυφαίνονται οργανικά. Ο ιερός αυτός χώρος, τόπος στοχασμού και διδασκαλίας του διαχρονικού και παγκοσμίως επιδραστικού διανοητή, μαρτυρεί τη συνάντηση της γνώσης με τη δράση, της θεωρίας με την πράξη, καθώς και της πίστης σε αξίες με το όραμα για έναν κόσμο σε συνεχή εξέλιξη.

Η αρετή και το μέτρο, στοιχεία συστατικά της αριστοτελικής σκέψης και πυρήνες της παιδείας του πολιτισμού, επιδρούν και θα συνεχίζουν να επιδρούν στην ανθρώπινη ψυχή. Ο Αριστοτέλης αποτέλεσε και θα εξακολουθεί να ενσαρκώνει την πίστη στην αξία της λογικής, της γνώσης και της ηθικής αυτονομίας.

Θεόδωρος Χαμπίδης,
Πρόεδρος Επιστημονικής Επιτροπής
Σύμβουλος Εκπαίδευσης Φιλολόγων Ν. Ημαθίας